آزمایشات و تست ھا کولایف

آزمایش ایدز - HIV Ab, Ag

نام های دیگر آزمایش: Human Immunodeficiency Virus Antibody & Antigen, HIV Ab,Ag, HIV Screening Tests AIDS Test AIDS Screen HIV Serology p24 Antigen, HIV-1 and HIV-2 Antibody and Antigen Evaluation
کد آزمایش: 320
بخش آزمایشگاه:
سرولوژی
اطلاعات آزمایش در یک نگاه
هدف از انجام این آزمایش چیست؟

آزمایش ایدز یا HIV Ab,Ag، برای بررسی احتمال آلودگی فرد با ویروس نقص سیستم ایمنی انسان (Human Immunodeficiency Virus, HIV) انجام می شود. انجام این تست برای افرادی که رفتارهای پرخطر داشته اند، ضروری است؛ زیرا ممکن است بدون آنکه از آلوده بودن خود اطلاع داشته باشند، باعث آلوده شدن افراد دیگر و انتشار ویروس HIV شوند. انجام به موقع آزمایش HIV و تشخیص زود هنگام بیماری ایدز در بهبودی و افزایش طول عمر فرد تاثیر قابل توجهی دارد.

چه زمانی این تست درخواست می‌ شود؟

انجام آزمایش ایدز حداقل یکبار در طول زندگی‌ برای افراد ۱۳ تا ۶۴ سال توصیه می‌شود. انجام این تست برای افرادی که رفتارهای پرخطر داشته‌اند، مانند معتادان تزریقی و یا افرادی که روابط جنسی مشکوک داشته اند، ضروری است. در صورتی که فرد بطور مستمر در خطر مواجه با ویروس ایدز باشد، انجام سالیانه تست HIV Ab/Ag برای او بسیار ضروری است. همچنین انجام آزمایش ایدز به عنوان یکی از تست‌های آمادگی قبل از دوران بارداری و حتی در دوران بارداری (در صورت نیاز)، اکیداً توصیه می شود. برای افرادی که خود یا شریک جنسی شان سابقه انتقال خون داشته اند، آزمایش ایدز لازم است. انجام این آزمایش، در افراد مبتلا به بیماری های هپاتیت B، هپاتیت C، سل (توبرکلوزیس: TB) و یا بیماری های مقاربتی (STD) حداقل یک بار در سال ضروری است. پرسنل کادر درمان و آزمایشگاه نیز باید حداقل یک بار در سال از نظر آلودگی به ویروس ایدز مورد آزمایش قرار بگیرند.

چه نمونه های برای این تست گرفته میشود؟

نمونه خون از رگ بازو

شرایط لازم برای انجام آزمایش چیست؟

قبل از تهیه نمونه خون نیازی به آمادگی خاصی نیست.

دسته بندی آزمایش سرولوژی
مشخصات نمونه سرم یا پلاسما
ماندگاری در دمای اتاق ۱ هفته (بهتر است که از نگهداری سرم و پلاسما در دمای اتاق خودداری شود)
ماندگاری در یخچال 1 هفته
ماندگاری در فریزر نامحدود (به شرط فریز و دفریز نشدن متمادی نمونه)
متدولوژی

ایمونولوژی کیفی به روش الایزا

حداقل میزان نمونه ۰/۵ تا ۲ میلی لیتر
دستورالعمل نمونه گیری
  • ضدعفونی نمودن سطح پوست بیمار در محل نمونه گیری قبل از انجام نمونه گیری
  • تهیه نمونه خون از ورید بازو
  • استفاده از لوله های مخصوص جدا کننده سرم ( Serum Separator Tube, SST) یا پلاسما (حاوی مواد ضد انعقاد خون K2EDTA یا EDTA)
  • ثبت مشخصات بیمار به طور صحیح و خوانا بر روی لوله آزمایش هر فرد قبل از انجام نمونه گیری  (نام ، تاریخ نمونه‌گیری و نوع آزمایش)
  • انتقال نمونه خون به درون لوله‌ها در کوتاه ترین زمان ممکن، به آرامی و از کنار لوله آزمایش برای جلوگیری از همولیز و لیپمیک شدن نمونه خون
  • اطمینان از محکم بسته شدن درب لوله ها 
  • قرار دادن لوله های حاوی نمونه خون به مدت ۳ تا ۵ دقیقه بر روی میکسر و یا سر و ته کردن آرام لوله ها ۸ تا ۱۰ بار
  •  در صورت طولانی بودن زمان ارسال نمونه خون به آزمایشگاه،  جدا نمودن سرم یا پلاسمای خون حداکثر تا ۲ساعت پس از نمونه‌گیری
  • اجتناب از نگهداری نمونه در دمای اتاق تا حد امکان 
  • نگهداری صحیح نمونه های سرم و پلاسما در یخچال یا فریزر بر اساس دستورالعمل شرایط نگهداری نمونه 
  •  انتقال نمونه ها به آزمایشگاه در شرایط استاندارد،  با بسته بندی محکم  و در صورت امکان در کنار یخ خشک
     
شرایط رد نمونه
  •  ناخوانا بودن مشخصات بيمار (نام و تاریخ نمونه گیری و نوع آزمایش) 
  • عدم تطابق برگه درخواست آزمايش با نوع نمونه و مشخصات آن
  • كافي نبودن حجم نمونه
  • نشت نمونه به خارج از لوله آزمایش 
  • وجود هموليز يا لیپمیک بودن نمونه
  • طولانی شدن زمان ارسال نمونه به آزمایشگاه بدون در نظر گرفتن شرایط نگهداری نمونه
  • نگهداري و انتقال نمونه در دماي نامناسب
  • فریز و دفریز شدن متمادی نمونه های یخ زده
     

۱ روز کاری و ۲۴ ساعت پس از تحویل نمونه به آزمایشگاه


محدوده مرجع مربوط به جواب آزمایش ایدز (HIV Ab/Ag) در برگه جواب آزمایش شما وجود دارد. این رنج‌های نرمال معمولا در سمت راست نتایج مندرج شده است. نتایج آزمایشات آزمایشگاهی به خودی خود معنی دار نیست. معنی آنها از مقایسه با دامنه های مرجع ناشی می شود. دامنه های مرجع مقادیر مورد انتظار برای یک فرد سالم است و در بعضی اوقات به آنها مقادیر "عادی" گفته می شود. با مقایسه نتایج آزمایش خود با مقادیر مرجع ، پزشک معالج می تواند متوجه شود که آیا نتایج آزمایش شما خارج از محدوده مقادیر مورد انتظار است یا خیر. مقادیر خارج از محدوده مورد انتظار می توانند سرنخ هایی برای شناسایی شرایط یا بیماری های احتمالی فراهم آورند.
 در ضمن دقت کنید محدوده مرجعی که در این سایت ارائه شده صرفا جهت اطلاع بوده و برای ارزیابی اینکه آیا نتایج شما "در حد طبیعی است" باید از دامنه آزمایشگاهی که آزمایش شما را انجام داده است استفاده کنید.

در آزمایش های ایمونولوژی HIV احتمال زیادی برای مشاهده نتایج مثبت و منفی کاذب وجود دارد. بنابراین تکرار انجام آزمایش HIV Ab/Ag در اغلب شرایط توصیه می‌شود. این موارد در ادامه مطلب ذکر می شوند.

افرادی که نتایج آزمایش HIV Ab/Ag آنها مثبت شده است، لازم است که این تست خود را مجددا برای تایید نهایی تشخیص آلودگی آنها به ویروس HIV، تکرار کنند. در صورتی که نتیجه آزمایش دوم آنها نیز مثبت شود، انجام  آزمایش افتراقی  HIV-1/HIV-2 برای آنها توصیه می‌شود.  از طریق آزمایش افتراقی ایدز، سویه ویروس آلوده کننده فرد مشخص می شود. تعیین نوع سویه ویروس HIV در اتخاذ روش های درمان افراد آلوده به HIV بسیار ارزشمند است.

برای افرادی که نتیجه تست HIV اول آنها مثبت بوده است، در حالی که نتیجه تست دوم آنها منفی گزارش شده است، انجام آزمایش مولکولی HIV-RNA test  و تشخیص ماده ژنتیکی ویروس در نمونه خون آنها ضروری است.

نتایج منفی آزمایش HIV Ab/Ag نشان دهنده آلوده نبودن فرد در زمان انجام آزمایش می‌باشد. بنابراین در افرادی که در خطر مواجهه مکرر با ویروس ایدز هستند، انجام سالیانه این آزمایش اکیدا توصیه می شود.

منفی شدن جواب آزمایش HIV در افرادی که سابقه رفتارهای پرخطر داشته اند و مدت کوتاهی پس ازمواجهه آزمایش داده اند، می تواند اشتباه باشد. به دلیل آنکه تولید آنتی بادی های اختصاصی ویروس ایدز، ۳ تا ۱۲ هفته پس از آلوده شدن فرد اتفاق می‌افتد، بنابراین به این افراد توصیه می شود که پس از مشورت با پزشک و تعیین زمان مناسب، آزمایش HIV Ab/Ag خود را پس از مدتی مجددا  تکرار کنند. در این افراد اگر جواب آزمایش دوم نیز منفی شود، نشان دهنده آلوده نبودن فرد است؛ اما در صورتی که جواب آزمایش دوم مثبت شود، برای اطمینان، لازم است که آزمایش HIV-RNA test  یا NAAT را انجام دهد.

چه چیزهای در این تست بررسی میشوند؟

ویروس نقص سیستم ایمنی (Human immunodeficiency virus, HIV)، منجر به بیماری ایدز یا سندرم نقص ایمنی اکتسابی (Acquired immunodeficiency syndrome, AIDS) می‌شود. تست‌های غربالگری HIV، آنتی‌ژن ویروس (p24) و یا آنتی بادی‌های اختصاصی HIV را که در پاسخ به عفونت در بدن فرد تولید می‌شود، شناسایی می‌کنند. در بعضی از دیگر آزمایش‌ها، آنتی‌بادی‌ ضد HIV در نمونه بزاق دهان شناسایی می‌شود. یک فرد آلوده به ویروس ایدز می تواند از طریق خون و مایعات بدن خود  و یا سوزن و سرنگ‌های تزریقی عفونی، افراد دیگر را آلوده کند. 

روش های مختلفی برای انجام آزمایش HIV وجود دارد. اولویت انجام هر یک از این روش‌ها به زمان آلوده شدن فرد بستگی دارد.  پس از آلوده شدن فرد با HIV، ویروس به سرعت در بدن او تکثیر می یابد و ذرات ویروس در خون او قابل شناسایی می باشند. با این وجود، تولید آنتی بادی های اختصاصی ضد ویروس ایدز و رسیدن مقدار آنها به سطح قابل تشخیص در خون افراد آلوده تا چند هفته پس از آلودگی طول می کشد. بنابراین با توجه به مدت زمانی که از مواجهه فرد با عوامل پرخطر گذشته است، نوع آزمایش HIV مشخص می‌شود. این آزمایش ها در انواع مختلفی هستند که در ادامه مطلب معرفی خواهند شد.

۱- آزمایش p24: آزمایش مربوط به بررسی وجود آنتی‌ژن‌های ویروس (P24) در نمونه خون فرد می‌باشد. با انجام این آزمایش تشخیص بیماری AIDS در مراحل ابتدایی بیماری امکان پذیر است. همچنین در موارد مشکوکی که احتمال تداخل نتایج تست های آنتی بادی و آنتی‌ژن وجود دارد، انجام این تست توصیه می شود.


۲-آزمایش HIV Ab/Ag : از طریق این آزمایش وجود آنتی ژن ویروس (p24) و آنتی بادی های اختصاصی HIV، بطور همزمان مورد بررسی قرار می گیرد.  از این رو با کمک این آزمایش، احتمال تشخیص آلودگی فرد بیشتر است.  با استفاده از روش HIV Ab/Ag تشخیص آلودگی فرد ۲ تا ۶ هفته پس از مواجهه با عوامل پرخطر امکان پذیر است.


۳- آزمایش HIV IgM/IgG/IgA: با کمک این تست، آنتی بادی های اختصاصی ویروس ایدز را در نمونه خون یا مایعات بدن می توان  شناسایی کرد. این آزمایش در اغلب افراد، عفونت HIV را ۳ تا ۱۲ هفته پس از مواجهه با ویروس مشخص می‌کند.  


۴- تست های خانگی: این تست ها با استفاده از نمونه بزاق دهان یا خون سر انگشت در منزل یا محل کار و توسط خود فرد قابل انجام هستند. نتایج این آزمایش ها در مدت زمان ۲۰ دقیقه مشخص می شود. اگرچه انجام این تست ها آسان و راحت و توسط خود فرد قابل انجام است، اما باید توجه داشت که حساسیت آنها کمتر از تست های آزمایشگاهی است . علاوه بر این، در صورتی که توسط افراد آموزش دیده انجام نگیرد، دقت پایینی دارند. بنابراین با انجام تست های خانگی این احتمال وجود دارد که تعدادی از افراد آلوده به ویروس HIV شناسایی نشوند و نتایج آنها بصورت منفی کاذب مشاهده شود. این افراد می توانند به راحتی ویروس ایدز را به افراد سالم انتقال دهند.

 

سوالات متداول

معتادان تزریقی که سابقه استفاده از سرنگ و سوزن مشترک دارند (حتی یک بار).

افرادی که سابقه روابط جنسی محافظت نشده با اشخاص زیر را داشته باشند:
معتادان تزریقی یا شریک جنسی آنها
مبتلایان به HIV
چندین شریک جنسی متفاوت
مردان هم جنس گرا
افرادی که سلامتی آنها از نظر ابتلا به ایدز نامشخص بوده است.

افرادی که خود یا شریک جنسی شان سابقه انتقال خون داشته اند.
افرادی که خود یا شریک جنسی شان سابقه تزریق داروهای وریدی (درون رگی) دارند.
افراد مبتلا به بیماری های هپاتیت B، هپاتیت C، سل (توبرکلوزیس: TB)، و بیماری های مقاربتی (STD) مانند سوزاک، سیفلیس، تبخال و زگیل تناسلی.
افرادی که سابقه تجاوز یا سوء استفاده جنسی داشته اند.
افرادی که سابقه زندگی در مناطق پر خطر دارند ( بعضی از کشورهای آفریقایی، کشورهای تازه استقلال یافته روسیه، افغانستان و کشورهای ناحیه خلیج فارس).

در آزمایش های ایمونولوژی HIV، احتمال مشاهده نتایج منفی کاذب وجود دارد. بنابراین پیشنهاد می شود که همه افرادی که سابقه مواجهه با شرایط پرخطر را داشته اند، مدتی پس از دریافت نتیجه منفی آزمایش اول، آزمایش خود را مجددا تکرار کنند.

علائم اولیه عفونت HIV شبیه آنفولانزا و دیگر بیماری های عفونی ویروسی می باشد. بنابراین بهترین روش برای اطمینان از بیمار بودن فرد انجام آزمایش های تشخیصی HIV است. بسیاری از افراد آلوده به HIV، تا مدت ها پس از آلوده شدن علامت یا نشانه اختصاصی را تجربه نمی کنند و یا علائمی مشابه با علائم بسیاری از بیماری های دیگر را نشان می دهند. برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به مقاله ایدز/AIDS که در وب سایت کولایف بارگذاری شده است، مراجعه نمائید.

در حال حاضر درمان کاملا اختصاصی برای بیماری AIDS وجود ندارد. با این وجود روش هایی وجود دارد که می توانند عملکرد ایمنی فرد را بهبود بخشند، خطر ابتلا به عفونت های فرصت طلب را در او کاهش دهند، و افزایش طول عمر او را به دنبال داشته باشد. رژیم های درمانی بسیار موثر HIV معمولا شامل سه دارو می باشند که با دو هدف متفاوت تجویز می شوند؛ متوقف کردن یا کاهش تکثیر ویروس HIV و از بین بردن سویه های میکروبی مقاوم به درمان. این رژیم ها، روش‌های درمان ضد ویروسی بسیار فعال یا HAART نامیده می‌شوند. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید به بخش درمان مقاله عفونت HIV که در وب سایت کولایف بارگذاری شده است، مراجعه نمائید. باید توجه داشت که تشخیص و درمان زود هنگام این بیماری می تواند تکثیر ویروس و انتشار گسترده عفونت را در بدن فرد متوقف کند و بطور چشمگیری منجر به سلامت طولانی مدت و افزایش طول عمر او شود.

در حال حاضر واکسنی برای ایجاد ایمنی در برابر بیماری AIDS وجود ندارد. با این وجود، خودداری از انجام فعالیت های پرخطر همچون روابط جنسی محافظت نشده و عدم استفاده از سوزن ها و سرنگ های مشترک (برای تزریق داروهای مخدر یا درمانی)، می تواند از انتشار ویروس HIV جلوگیری کند. تشخیص زودهنگام و درمان به موقع این بیماری در جلوگیری از انتقال آن به افراد دیگر بسیار حائز اهمیت است. این مسئله در ارزیابی، نظارت و درمان بیماران مبتلا به HIV نقش بسیار مهمی دارد.
اگرچه تا به امروز هیچ واکسنی برای بیماری ایدز ساخته نشده است، اما بر اساس دستورالعمل های مرکز کنترل و پیشگیری بیماری های عفونی بالغین و نوجوانان آمریکا و سازمان بهداشت جهانی، مصرف روزانه قرص های پیشگیری کننده تا قبل از مواجهه با ویروس (PrEP) برای افراد پر خطر توصیه می شود. مصرف متوالی قرص های PrEP، خطر ابتلا به عفونت HIV را در افراد پرخطر تا ۹۲٪ کاهش می دهد.
پرسنل بخش بهداشت و درمان نیز می توانند با رعایت اصول بهداشتی خطر ابتلا به عفونت HIV را در خود کاهش دهند، مانند: پوشیدن دستکش، جلوگیری از برخورد سوزن های تزریق یا نمونه گیری به بدنشان، و رعایت نکات لازم جهت کاهش خطر تماس با نمونه های خون یا مایعات بیماران.

درمان مادران آلوده به HIV در طول دوران بارداری، رعایت احتیاط های لازم در زمان زایمان و خودداری از تغذیه نوزاد با شیر مادر، خطر انتقال ویروس HIV را از مادر به نوزاد کاهش می‌دهد.
تزریق درون رگی داروی ضد ویروسی زیدوودین (Zidovudine) یک روش بسیار موثر در جهت کاهش خطر انتقال ویروس ایدز از مادر به نوزاد است. برای این منظور، داروی زیدوودین از زمان شروع دردهای زایمان و در طول مدت زایمان به مادران آلوده تزریق می شود. علاوه بر این، تزریق زیدوودین از زمان تولد نوزاد به مدت ۶ هفته و دو بار در روز ادامه خواهد داشت. این روش خطر انتقال HIV را از مادر به نوزاد از ۳۳-۲۵٪ به ۲-۱٪ کاهش می دهد.
استفاده از رژیم هایی که شامل چند داروی ضد ویروسی متفاوت است نیز احتمال انتقال ویروس HIV را از مادر به نوزاد کاهش می دهد.

خیر. به دلیل آنکه آنتی بادی‌های مادری از مادر به نوزاد انتقال می یابد و به مدت ۶ تا ۱۲ ماه در سیستم نوزاد باقی می‌ماند، بررسی وجود آنتی بادی های اختصاصی ویروس ایدز روش مناسبی برای تشخیص عفونت نوزادان تازه متولد شده نمی باشد. بهترین روش برای بررسی آلودگی آنها انجام آزمایش های مولکولی و تشخیص ماده ژنتیکی ویروس، HIV RNA یا HIV DNA، می‌باشد.

بله. در صورتی که جواب آزمایش HIV شما مثبت باشد، لازم است که این مسئله را با شرکای جنسی قبل و بعد خود در میان بگذارید. همچنین اطلاع این موضوع به کادر درمان و مراقبین بخش بهداشت و حتی آزمایشگاهی که به آنجا مراجعه می کنید، ضروری است.

وضعیت HIV شما مانند بقیه شرایط بالینی و یا نتایج آزمایش‌های دیگر، بدون کسب اجازه از شما در اختیار دیگران قرار نمی گیرد. این نتایج بطور کاملا محرمانه در مراکز بهداشت و درمان ثبت می‌گردند. نتیجه تست‌های ایدز ممکن است تنها با کادر درمان‌ فرد و با هدف آگاهی رساندن به آنها برای رعایت اصول بهداشتی و پیشگیری از انتشار ویروس در میان گذاشته شود. نتایج مثبت و منفی آزمایش های HIV تمامی افرادی که این تست ها را می دهند به صورت خودکار به سازمان های اپیدمیولوژی کشور ارسال می‌گردند. از این طریق میزان شیوع ویروس ایدز در جوامع مختلف مورد بررسی قرار گیرد. این مسئله در کنترل شیوع بیماری ایدز نقش مهمی دارد. لازم به ذکر است که در این مراکز نیز وضعیت سلامتی یا بیماری شما بطور کاملا محرمانه باقی خواهد ماند.

https://labtestsonline.org/tests/hiv-antibody-and-hiv-antigen-p24
https://ltd.aruplab.com/Tests/Pub/2013107
https://www.mayoclinic.org/tests-procedures/hiv-testing/about/pac-20385018
 

ddd
تهران، میدان ونک ، خیابان برزیل شرقی ، خیابان شمس لاهیجانی، پلاک 23 ، مجتمع اداری رویال ونک ، طبقه دوم
ddd
info@colifelabs.com